Ze zeggen dat het vroeger was,
dat alles meer betekenis had
Dat dromen groter waren toen,
alles was rijkdom wat je toen bezat
De wereld draait, het licht wordt koud,
de nacht voelt zwaarder dan voorheen
Maar midden in dit vreemde nu
sta jij hier naast me, niet alleen
Ze leven vast in wat verdween,
in wat ze zijn verloren
Maar ik hoor hoop in elke beat
die door mijn aders stroomt naar voren
Gisteren was alles beter,
dat hoor je elke dag
Maar vandaag klopt nog een hartslag
die niet zomaar breken mag
Misschien wordt de wereld harder,
misschien raken we de weg wat kwijt
Maar ik kies dit ene moment
en noem dat onze tijd
We kijken door een glazen scherm,
zien echo’s van een oud bestaan
Ze zeggen: dit gaat niet meer goed,
alsof we nergens heen kunnen gaan
Maar tussen al dat felle licht
en stemmen die alleen maar klagen
Vind ik rust in jouw gezicht,
iets echts om verder mee te dragen
Ze zoeken naar wat ooit begon,
naar vroeger als bewijs
Maar ik geloof in hier en nu,
ook al is niets ooit helemaal wijs
Gisteren was alles beter,
dat klinkt zo mooi gezegd
Maar vandaag geeft kleine dingen
die niemand ons ontzegt
Dus laat ze leven in het toen,
in wat voorbij ons glijdt
Ik blijf hier staan en voel dit nu
dit is onze tijd
Misschien wordt het niet beter,
misschien blijft alles breekbaar
Maar elke seconde die we delen
maakt dit leven draagbaar
We hoeven niets te redden,
niets te zijn voor even
Als we maar blijven voelen
dat we echt hier leven
Gisteren was alles beter,
maar vandaag is van ons twee
Met twijfel in m’n achterzak
en hoop die met ons mee
Dus zet de lichten op neon,
laat de nacht maar zijn
Want zelfs in een wereld die valt
kan dit moment nog zijn
Geen gisteren, geen later
Alleen nu —
en dat is fijn
Categorieën