Categorieën
Releases

Dansen in Parijs


Op een terras waar de glazen klinken
en de lichten zachtjes gloeien langs de rivier
Zie ik mensen lachen, fluisteren, drinken
de avond valt, maar niemand wil naar huis en blijft hier

Ik leun achterover, kijk hoe alles beweegt
de stad ademt muziek in elke straat
Een gitaar ergens verderop die zachtjes speelt
en plots staat iedereen weer op en gaat
Van een blik over het plein
naar een stap op het ritme van de nacht
Want iedereen danst in Parijs vannacht
van de terrassen tot diep in de straat
De stad staat op z’n kop, iedereen lacht
en niemand die nog op de klok slaat

Kijk eens naar de stad zo mooi verlicht
en draait de wereld langzaam rond
We verliezen ons in dit moment
met de muziek onder onze grond

Iedereen danst in Parijs vannacht
In smalle straatjes waar de echo blijft hangen
klinken voeten op de oude stenen grond
Twee vreemden die elkaars handen vangen
en plots draait heel de wereld in het rond

Een piano klinkt ergens om de hoek
maar de bas uit een bar neemt het weer over
De nacht schrijft zijn eigen boek
en de stad wordt alleen maar vrolijker
Van een schaduw tegen de muur
naar een sprong in het licht van de maan
Want iedereen danst in Parijs vannacht
van de terrassen tot diep in de straat
De stad staat op z’n kop, iedereen lacht
en niemand die nog op de klok slaat

Kijk eens naar de stad zo mooi verlicht
en draait de wereld langzaam rond
We verliezen ons in dit moment
met de muziek onder onze grond

Iedereen danst in Parijs vannacht
Tot diep in de nacht, tot de ochtend gloeit
tot de eerste metro weer rijdt
Waar de muziek door elke ader stroomt
en de stad nooit echt stil blijft
Ja iedereen danst in Parijs vannacht
van het plein tot langs de rivier
De stad staat in vuur en zachte pracht
en we blijven allemaal hier.

Onder sterren boven de stad
en het ritme in ons hart
Blijven we draaien, blijven we gaan
tot de zon de nacht weer tart

Iedereen danst in Parijs vannacht.

Categorieën
Releases

Gisteren was alles beter

Ze zeggen dat het vroeger was,
dat alles meer betekenis had
Dat dromen groter waren toen,
alles was rijkdom wat je toen bezat
De wereld draait, het licht wordt koud,
de nacht voelt zwaarder dan voorheen
Maar midden in dit vreemde nu
sta jij hier naast me, niet alleen

Ze leven vast in wat verdween,
in wat ze zijn verloren
Maar ik hoor hoop in elke beat
die door mijn aders stroomt naar voren

Gisteren was alles beter,
dat hoor je elke dag
Maar vandaag klopt nog een hartslag
die niet zomaar breken mag
Misschien wordt de wereld harder,
misschien raken we de weg wat kwijt
Maar ik kies dit ene moment
en noem dat onze tijd

We kijken door een glazen scherm,
zien echo’s van een oud bestaan
Ze zeggen: dit gaat niet meer goed,
alsof we nergens heen kunnen gaan
Maar tussen al dat felle licht
en stemmen die alleen maar klagen
Vind ik rust in jouw gezicht,
iets echts om verder mee te dragen

Ze zoeken naar wat ooit begon,
naar vroeger als bewijs
Maar ik geloof in hier en nu,
ook al is niets ooit helemaal wijs

Gisteren was alles beter,
dat klinkt zo mooi gezegd
Maar vandaag geeft kleine dingen
die niemand ons ontzegt
Dus laat ze leven in het toen,
in wat voorbij ons glijdt
Ik blijf hier staan en voel dit nu
dit is onze tijd

Misschien wordt het niet beter,
misschien blijft alles breekbaar
Maar elke seconde die we delen
maakt dit leven draagbaar
We hoeven niets te redden,
niets te zijn voor even
Als we maar blijven voelen
dat we echt hier leven
Gisteren was alles beter,
maar vandaag is van ons twee
Met twijfel in m’n achterzak
en hoop die met ons mee
Dus zet de lichten op neon,
laat de nacht maar zijn
Want zelfs in een wereld die valt
kan dit moment nog zijn

Geen gisteren, geen later
Alleen nu —
en dat is fijn