Ik zat op een bankje bij het ziekenhuis
Je zei ik wil niet meer, niks voelt meer als thuis
De problemen lachten we weg
Maar ik wist niet wat er komen zou en dat ik nu zeg
Jij bent er helaas niet meer
Na 10 jaar denk ik er nog steeds aan elke keer
Jij wilde rust en het was niet meer te redden
Maar dat wij samen een mooie tijd hebben gehad durf ik om te wedden
Zet een muziekje aan en een wijntje klaar
Het zal bij jou een feestje zijn daar
Ik mis de lange nachten met jou op stap
Maar soms na 10 jaar is het nog steeds een harde klap
