
Auteur: Maartens Life
Stokbrood in de wind
Daar gaan we weer, de motor bromt, het asfalt zingt zacht mee. De zon staat hoog boven Lyon, we rijden richting zee. Maar iedereen die ons ziet kijkt met zo’n verbaasd gezicht, Want achter onze ruitenwisser hangt een brood in evenwicht.
Oh, dat stokbrood in de wind, waait heen en weer als een vrolijk kind. Langs de tolpoort, langs de berm, heel Frankrijk kijkt ons aan — wat een vreemd modern erf! Oh, dat stokbrood in de wind, niemand snapt wat wij daar doen. Maar hé, zolang het blijft zitten, rijden wij door tot aan Avignon!
Bij elke bocht zwaait ’t brood weer uit, alsof het mee wil dansen, De mensen staren, wijzen, lachen — pure Franse kansen. “Pourquoi ?” roept iemand hard, maar wij rijden stoïcijns, Geen picknickmand, geen plaats meer vrij — het brood is even ons geheim.
Oh, dat stokbrood in de wind, waait heen en weer als een vrolijk kind. Langs de tolpoort, langs de berm, heel Frankrijk kijkt ons aan — wat een vreemd modern erf! Oh, dat stokbrood in de wind, niemand snapt wat wij daar doen. Maar hé, zolang het blijft zitten, rijden wij door tot aan Avignon!
Misschien is het gek, misschien is het dwaas, maar zonder brood aan je ruit voelt de reis zo grauw en kaal. Dus laten we gaan, nog één station, dat stokbrood geeft de rit gewoon een eigen chanson.
Oh, dat stokbrood in de wind, waait heen en weer als een vrolijk kind. Al die blikken op de weg, maar wij rijden door — ongegeneerd en echt. Oh, dat stokbrood in de wind, onze mascotte van karton en korst. Tot de kust en weer terug, met dat broodje fier aan onze voorruit vast.
In de hoek van onze kamer, staat het ieder jaar weer klaar
Het dorpje vol met lichtjes, zo vertrouwd en zo wonderbaar
Kleine huisjes met hun ramen, zacht verlicht in de nacht
En als ik ernaar kijk, voel ik hoe kerst weer op me wacht
Het kerstdorp in ons huis, zo vol van warmte en licht
Elk jaar groeit het verder, huisje voor huisje, gezicht na gezicht
Een traditie van liefde, van lachen en zijn
Oh, kerst in ons huis zo gezellig, zo fijn
De sneeuw van wattenvlokken, glanst in het zachte schijn
Een treintje rijdt voorbij, langs het pleintje met het kerstterrein
Kinderen wijzen, opa lacht, mama zet nog één lampje aan
Zo leeft het dorp weer op, alsof de tijd stil mocht staan
Het kerstdorp in ons huis, zo vol van warmte en licht
Elk jaar groeit het verder, huisje voor huisje, gezicht na gezicht
Een traditie van liefde, van lachen en zijn
Oh, kerst in ons huis, zo gezellig, zo fijn
En later, als de avond valt
En buiten sneeuw misschien nog daalt
Dan branden binnen al die lichtjes zacht
Een klein mirakel in de nacht
Het kerstdorp in ons huis, het straalt als nooit tevoren
Met elk nieuw huisje groeit de droom die wij behoren
Een traditie die blijft, jaar in, jaar uit
Kerst in ons hart, dat dooft nooit uit
Voorligsteun
Er staat een vent met ogen van staal
Zijn stem breekt door de zaal
Hij zegt: Luister goed, geen seconde te laat
Wie niet luistert, die gaat plat
Zweet drupt op de koude grond
Iedere stap moet op de tel en rond
Geen smoes, geen lach, geen flauwekul
Hij schreeuwt: Je houding is nul
Voorligsteun
Kijk ze honderd keer heen en weer gaan
Voorligsteun
Niemand komt hier zonder blaren vandaan.
Voorligsteun
Hij roept, en de vloer beeft mee
Voorligsteun
Tot je trilt van teen tot knie!
Hij telt — één, twee, drie, vier
Je denkt: Waarom ben ik hier?
Je armen branden, je hart slaat snel
Hij lacht: Dit is nog maar het begin, rebel
Iedere fout wordt afgestraft,
Geen genade, geen zachte kracht.
Handelingen volgen, elke keer
Of je gaat weer heen en weer!
Voorligsteun
Kijk ze honderd keer heen en weer gaan,
Voorligsteun
Niemand komt hier zonder blaren vandaan.
Voorligsteun
Hij roept, en de vloer beeft mee
Voorligsteun
Tot je trilt van teen tot knie
Ergens diep, voorbij de pijn
Wordt je hoofd ineens weer rein
In dat zweet, in die strijd
Voel je weer wat discipline leidt
Voorligsteun
Kijk ze honderd keer heen en weer gaan
Voorligsteun
Tot de laatste man nog staat te traan
Voorligsteun
Hij lacht, jij vloekt, maar gaat weer door
Voorligsteun
Tot de stilte komt na het gehoor
Piet brommer
Daar gaat Piet, vroege vogel op pad
Met z’n brommer die knort door de stad
Tas vol post, hij lacht naar iedereen
Als hij komt is het altijd een feest meteen!
Piet Brommer, brom-brom-brommer
Door het dorp, steeds maar weer
Hij bekijkt de post, en dan rammelt het”kleng-klang”
De brievenbus zingt mee keer op keer
Piet Brommer, brom-brom-brommer
Iedereen die kent hem wel
Hij rijdt alweer een huisje verder
Met zijn brommer-symfonie zo snel
Kinderen zwaaien, de hond blaft mee
Oma zegt”wat een fijne vent, hé!”
Altijd vrolijk, altijd op tijd
Piet Brommer brengt gezelligheid
Piet Brommer, brom-brom-brommer
Door het dorp, steeds maar weer
Hij bekijkt de post, en dan rammelt het”kleng-klang”
De brievenbus zingt mee keer op keer
Piet Brommer, brom-brom-brommer
Iedereen die kent hem wel
Hij rijdt alweer een huisje verder
Met zijn brommer-symfonie zo snel
Als de zon opkomt of als het regent
Piet Brommer laat zich nooit tegenhouden
Hij brengt een lach, een brief, een kaart
Met zijn brommer vol verhalen klaar!
Piet Brommer, brom-brom-brommer
Door het dorp, steeds maar weer
Hij bekijkt de post, en dan rammelt het”kleng-klang”
De brievenbus zingt mee keer op keer
Piet Brommer, brom-brom-brommer
Iedereen die kent hem wel
Hij rijdt alweer een huisje verder
Met zijn brommer-symfonie zo snel!
Pepernoten in de tuba
Sinterklaas komt er aan de muziek speelt aan de kant
De tubas blinken vrolijk in het koude winterland.
Maar achter in de stoet daar loeren pubers stoer
Met zakken vol met pepernoten klaar voor een avontuur.
Oooo pepernoten in de tuba wat een kabaal!
De noten vliegen rond een krakend signaal.
Het korps kijkt boos de muziek valt stil
Dus kiepen ze de tubas leeg tegen hun wil.
De klarinetten giechelen de trommels slaan te snel
De dirigent die kijkt hij zegt ik regel het wel.
De tuba spelers schudden de nootjes vliegen rond
Een regen van speculaas knettert op de grond!
Oooo pepernoten in de tuba wat een kabaal!
De noten vliegen rond een krakend signaal.
Het korps kijkt boos de muziek valt stil
Dus kiepen ze de tubas leeg tegen hun wil.
En Sinterklaas die lacht vanachter op zijn paard
“Zulke grappenmakers heb ik vaker meegemaakt!”
Maar Piet die fluistert: “Dit was niet zo slim
Volgend jaar krijgt elke puber een fluitje — voor de zin!”
Dus als je ooit een tuba ziet glanzend en zo groot
Gooi er geen pepernoten in dat geeft alleen maar nood.
Want muziek moet klinken vrolijk niet als knarsend brood
Laat de muziek spelen voor Sint zijn intocht groot!
In de schaduw van beton en staal
Ligt een stad die nooit meer straalt
Prypiat slaapt onder stof en mos
De straling waait door het rode bos
Veertig jaren stil, geen leven, geen geluid
De wind fluistert zacht door ramen zonder ruit
Reuzenrad staat roerloos, de lucht vol ijl verdriet
De straling zingt nog steeds, al hoor je het dan niet
Gebouwen brokkelen steen voor steen
Een school, een flat, een ziekenhuis alleen
Bomen groeien door het glas
Alsof de aarde ons vergat
In het park waar kinderen speelden
Liggen roest en dromen in het velen
Bumperwagens roerloos stil
Een symbool van wat nooit meer wil
Veertig jaren stil, geen leven, geen geluid
De wind fluistert zacht door ramen zonder ruit
Reuzenrad staat roerloos, de lucht vol ijl verdriet
De straling zingt nog steeds, al hoor je het dan niet
Geen mens die hier nog ademhaalt
Maar elke muur vertelt, elk raam verhaalt
Een toekomst weggevaagd in één moment
En alles wat rest is wat men kent
Veertig jaren stil, maar de tijd vergeet nooit
Een seizoen voorbij het sneeuw wat van het beton af dooit
Reuzenrad blijft wachten op een kind dat niet meer komt
En onder elke steen, ligt wat de wereld ooit verstomd.
Bodybuilder
Hij komt aanlopen, zon op z’n bast
Tanktop strak, elke spier zit vast
Biceps poppen, biceps parade
Aders als kabels, bro – geen façade
Elke stap een klap op de stoep
Zweet glimt op z’n voorhoofd, hij is loepzuiver oep
Shaker in z’n hand, proteïne in z’n bloed
Z’n blik zegt: “Kijk naar mij, dit is echt goed!”
Hij stopt, kijkt om zich heen
Laat die spierbal zien, maakt iedereen klein
Met een brul als een leeuw uit z’n gymhol
Roept hij luid: “Dit is m’n protocol!”
Oeh! Kijk die ader rollen,
Spierbal zo groot, die kan je niet ontlopen
Boom! Daar gaat een krachtkreet door de straat
Bodybuilder mode – geen tijd voor maat
Oeh! Kijk hem stoer staan,
Elke vezel op spanning, geen gram vergaan
Hij leeft voor de pomp, voor die ijzeren dans
Elke pose is een overmacht-chance
Hij bekijkt z’n schaduw – breder dan een truck
In z’n tas creatine, in z’n hart pure luck
Geen excuses, alleen reps en rust
Z’n dromen zijn zwaar, maar z’n mindset is gerust
“Voeding is heilig, rust is m’n wet
Zweet is m’n parfum, ijzer is m’n bed”
Iedereen kijkt, maar hij blijft gefocust
Elke stap een tempo, body hard en bewust
Geen dag zonder pomp, geen nacht zonder plan
Hij bouwt aan een tempel – spier voor spier, man voor man
Z’n spiegel liegt niet, z’n schema’s ook niet
Hij leeft voor de groei, en dat zie je in z’n beat
Oeh! Kijk die ader rollen,
Spierbal zo groot, die kan je niet ontlopen
Boom! Daar gaat een krachtkreet door de straat
Bodybuilder mode – geen tijd voor maat
Oeh! Kijk hem stoer staan,
Elke vezel op spanning, geen gram vergaan
Hij leeft voor de pomp, voor die ijzeren dans
Elke pose is een overmacht-chance
“Dit is geen lifestyle, dit is een missie.
Elke pomp een overwinning, elke ader een wapen.
Kijk niet alleen – bouw ook.”
BOOM – spierbal uit.


